ابابیل

روایتی از کاروان جهانی الی بیت المقدس به قلم افغانیان حاضر در حرکت

http://www.qudscouncil.com/portal/?pid=203&recid=102&id_sec=12&id_part=1

از بالاحصار تا قلعة الشقیف

نوشته: مولوی محمد مختار مفلح (رهبر حرکت اسلامی افغانستان و عضو کاروان جهانی الی بیت المقدس)

هوای دیدن دمشق شاید از دوست داشتنی ترین آرزوی هرمسلمانی باشد، هرکسی که دلداده فرهنگ وتمدن اسلامی است در عرصه دعوت اسلامی نمی تواند ازکنار این شهر باهمه تاریخ پرغوغای آن خاموش عبور نماید...

دراین شهر، داستان های زیادی نهفته است. انگار که شکوه و جلال خلافت اسلامی از کنگره های بناهای قدیمی آن شهر می بارد. اما سیمای دیگری نیز از این شهر هر از گاهی در پیش دیدگان دل، خود نمایی می کند... آن چهره قهرمانانی است که از تربت آنان بوی کربلا می آید... از خاک آنان عطر شمشیر علی و شمیم خون حسین را می توان بویید... آن سو تر در گورستان قدیمی شهر... بزرگان «اسلام» سر در نقاب خاک کشیده اند... هی!... آهسته پا گذار !... هشدارکه دردل این تیره دل دُر و گوهری از تبار سینه های پاک اصحاب محمد صلی الله علیه وآله وسلم خفته است... ادب دار که در این زمین و در این پهنه باید آهسته گام بزنی !... نکند که به این حریم قدسی بی ادبی از تو سربزند... دراین جا آن عزیز دل نبی اکرم (ص) زینب کبری (رض) خفته است... دراین فضا آوای ملکوتی بلال (رض) گوش های جان را نوازش داده است... در اینجا آن صحابی جلیل القدر ابودرداء(رض) و همسران پیامبر گرامی ام حبیبه و ام سلمه رضی الله عنهما نیز خفته اند در این جا برق های درخشان شمشیر خالد بن ولید (رض) لرزه برتن رومیان افگنده است... هشدار واندک با تأنی قدم بردار!...

عصر بود... از آن جا برگشته بودیم... انگار که پاره های دل مان درآن گورستان برجای می ماند... اشکی فروغلتید و ما هم بیرون رفتیم...

آنسوتر صلاح الدین ایوبی

صلاح الدین ایوبی نامی است که اگر کسی در تاریخ جهان اسلام و در تاریخ قرون وسطای اروپا مطالعه ای گرچند ا ندک داشته باشد، به آن سرمی خورد.

مردی که به این نام یاد می شد، از تبارمملوک ها بود و درتاریخ طرفداران و دشمنان زیادی داشته است. صلاح الدین ایوبی  در تاریخ اسلامی ونیز از دید گاه منصفان عالم مردی دلیر در عین حال درکمال انسانیت بوده است. او برای اسلام زیست وهم درراه این دین شمشیر زد او توانست تا سرزمین های اسلامی را از لوث اشغال وتسخیر صلیبی ها نجات بخشد. او بعد از نود سال ریکورد اشغال صلیبی ها را شکست وبیت المقدس را رهایی بخشید. او تا این کره خاکی به گرد خورشید سوزان به دوران است صلاح الدین ایوبی چون ستاره ای پرفروغ در آسمان به اندازه آفتاب طلوع وغروب می کند. از دید گاه مخالفان و آنانی که با او پیوسته جنگیدند آدمی سخت سر و سخت کوش و بی رحم شنا خته شده است. او همه صفات مردانگی را درخود به حدکمال داشت وهمواره به عنوان شخصیتی برازنده و به نقد گرفته شده است.                                                               از دید گاه نگارنده این سطور که در شرف زیارت این مرد به نام تاریخ اسلام قرار داشتم، شاید به یکی از آرزو های دیرینم می رسیدم. این صلاح الدین ایوبی از نگاه نگارنده این سطور خود صاحب یک مکتب است و خود دانشگاه بزرگی است. بسیار به جاست که جهان اسلام وکشور های اسلامی در دانشگاه های خود کرسی ای را برای صلاح الدین شناسی باید اختصاص دهند و این شخصیت تاریخی را از لای کتاب ها بیرون آورده ویکبار دیگر برای شناخت شخصیت جامع الاطراف آن کار های اکادمیک زیادی باید صورت گرفته ونیزدر این رشته اندیشه نیروی انسانی کشور های اسلامی را بارور ساخت.

به هر حال قرار بود که باید به سرزمینی که درفضای آن شمشیر صلاح الدین درخشیده است ونیز دامان کوه قاسیون که درآن جا آرام گاه صلاح الدین ایوبی است را ببینیم. اما صلاح الدین ایوبی در خانه قبر شایدهم از این که امت اسلامی در شهر دمشق چگونه به جان هم افتاده اند سخت به تنگ آمده باشد. او خیلی از این اختلافات در زندگی خود رنج می برد وازاین که شمشیر مسلمانان به سوی هم برافراشته می شد، ناراض بود.

به هرحال ما دست کم اندک خویشی با صلاح الدین ایوبی و پیوندی نازک با این مرد را درخود احساس می کردیم، چه نام او گره با قدس خورده است وما نیز در خود احساسی با قدس داشتیم. این قدس دوستی شاید بتواند بزرگترین بذر دوستی این مرد عزیز در تاریخ را در دل ما جا داده باشد. ما روانه به سوی قدس شریف بودیم، شاید به نزدیک ترین نقطه ای به سرزمین فلسطین. این نزدیکی جغرافیایی بی گمان آرزو ها و خاطره های زیادی را هم برای ما زنده می ساخت وهم مارا برای آن روز های تاریخی وطلایی اندوهگین می ساخت... چرا اندوهگین نباید بود؟... ما از دیدگاه دین این اجازه رانمی دهیم تا به خانه یک همسایه اندک تجاوزی صورت گیرد- گرچند که این کار مصروفیت روزمره کشورهای اسلامی است- امایک مشت یهودی صهیونیستی خون خوار بیش از شصت سال است که خون یک امت را می مکد وصلاح الدینی ظهور نمی کند... بیش از نیم قرن است که یک مردی در جهان عرب ظهور نمی کند تا یک بار دیگر سنگی به سر این مار بکوبد وجهان را از شر آن خلاص کند. طرفه این که برخی از عناصر این سرزمینها و این کشورها هنوز هم با این مار سروکار دارند و هنوز که هنوز است با این مار بازی موش وگربه را پیش گرفته اند. دست کم حاکمان این امت دراین عصر میدان را برای آنانی که اراده کوفتن به سر این افعی را دارند اجازه نمی دهند تا جهان اسلام را از شر این موجود پلید برهانند... این امت اسلامی چرا این همه در گیر ودار های بی معنا گیر افتاده است که وقتی برای فکر کردن برای یک طرفه کردن این مشکل پیدا نمی کنند. این مشکل به حدی پیچیده وبغرنج گردیده است که اکنون که چندصدسال از جنگ های صلیبی سپری شده است اکنون خلف صلیبی ها - صهیونیست ها جای آنان را پرنموده و باز هم آن تاریخ خونین پی هم تکرار گردیده است. اکنون در قدس همه روزه اقدامات تخریبی برای ویران نمودن مسجد الاقصا ادامه دارد، اکنون سرزمین های اشغالی زیادی توسط اردوی تا دندان مسلح رژیم، به اقیانوس مناطق غصب شده کشانده وغرق می شود، اما اکنون دمشق میزبان خون است سوریه همه روزه فرزندان زیادی را قربانی می دهد، این خیلی درد ناک است... نه تنها که استخوان های صلاح الدین را در گورودر پای جبل قاسیون می لرزاند بلکه موی را بر بدن هر مسلمان با وجدان اسلامی راست می کند.

این افکار سخت اذیتم می کردم که ناگاه این صدای خلبان طیاره بود که مارا متوجه می ساخت که طیاره حامل ما که ازفرود گاه بین المللی امام خمینی (ره) از تهران برخاسته بود به فرود گاه دمشق نزدیک و نزدیک ترمی شد. درست لحظاتی بعد تپه های سرسبز ونیمه برف آلود دمشق نگاه ما را می ربود و این شهر زیبای تاریخی میزبان این مجموعه بود که از آسیا وارد این شهر به نیت سفر به سوی قدس شریف به راه افتاده بودند. وارد شهر دمشق ودر اقامت گاه خود منزل گرفتیم و تاریخ روز پنجم حمل سال 1391 هجری شمسی را نشان می داد.

فراموش نکنم که درفرود گاه دمشق از این کاروان عظیم که شاید در تاریخ معاصر اولین مورد منحصر به فرد باشد، از سوی مقامات دولتی سوریه پذیرایی به عمل آمد و نیز گروه های فلسطینی حق این حق شناسی امت اسلامی را با استقبال شایان شان ادا نمودند. دکتور خالد عبدالمجید رئیس جبهه مبارزه ملی فلسطین مسؤولیت تسهیلات این کاروان را به عهده داشت. این مرد، همان گونه که در میدان مبارزه می درخشید در مروت وجوان مردی نیز سرآمد روز گار خود بود.  ملت عزیز سوریه مصداق خوبی برای مروت ومردانگی بوده اند. این سوری ها واین فلسطینی ها درشجاعت وتهور دوروی یک سکه اند، چنانچه به چهره فلسطینی ها دقیق تر نگاه می کنی متوجه می شوی که این ملت نجیب وشریف به راستی که ارزش این را دارند  تا درگهواره به آنان لقب قهرمانی داد؛ آخر بعد از شصت سال زنده نگه داشتن یک داعیه وتسلیم نشدن در برابر زور وزر وتزویر کار ساده ای نیست و نباید از کنار آن به تیزی عبور نمود.

روز یک شنبه ملاقات با نماینده مقام معظم رهبری ایران آقای آیت الله سید مجتبی الحسینی در سوریه تنظیم گردیده بود که در این میان نگارنده این سفرنامه به نمایندگی از این کاروان به سخنرانی پرداخته و این که این کاروان دارای چه ویژگی هایی است، بحث مبسوطی داشتم که همزمان به دوزبان عربی وانگلیسی ترجمه می شد. درآن سخنرانی به جا دانستم تا قدس را ملاک سنجش بقای حیات مسلمانان معاصر معرفی نموده و ازاین نگاه مسؤولیت مسلمانان به ویژه کشورهای همسایه این رژیم را مورد خطاب قرارداده برای آنان وانمود ساختم که  اگر آنان برای ملت های مسلمان شان اجازه دهند به یقین که سرنوشت ملت فلسطین قبل از این هم می توانست که حل میشد. بنا براین ایجاب می کند که ادیان ابراهیمی می باید دارالانشایی ایجاد نمایند تا با تفاهم بین الادیانی بتوان همه امت های دنیا را متوجه خطرصهیونیست ها نمود وآنان را اجازه این نداد تا بیشتر از این با فتنه افروزی عالم را به کام یک جنگ خونین دیگری بکشند. نویسنده این سطور توضیح داد که این آمریکا با ید متوجه گردد که با این حمایت همه جانبه از این رژیم نمی تواند در تحت هیچ شرایطی در جهان اسلام شرایط بهره وری برا ی پذیرش خود پدید آورد. این همه جنایاتی که این رژیم درحق ملت مسلمان فلسطین وسایر ملت های اسلامی مجاور فلسطین انجام داده است، همه به حساب آمریکا واریز می شود واین به یقین که برای آینده آمریکا خطرناک خواهد بود. البته من به حیث رئیس هیأت افغانستان افزودم  که این حرکت به اساس تقوا و اخلاص به راه افتیده است و به هدفی که به خاطر آن تشکیل گردیده است پابند و باورمند باقی خواهد ماند. در ضمن این ملاقات از توطئه های جهانی علیه اسلام و مسلمانان از توهین آمریکایی ها به اجساد درافغانستان و نیز از رویداد قرآن سوزی در پایگاه نیرو های آمریکایی یادآور گردیده و از این که ملت افغانستان دربرابر این توطئه ها آگاهی کامل دارد، شبهاتی که برخی ها نسبت به مردم افغانستان داشتند را، زدودم.                         

این دیدار در نوع خود از بی سابقه بود، زیرا برای اولین بار بود که از کشور افغانستان و از دولت افغانستان در آن جا به صورت فعال نمایندگی صورت می گرفت. از این رو اشتراک هیأت افغانستان به صورت گسترده ای در مطبوعات دمشق وطرفدار ملت فلسطین انعکاس درخشانی داشت و آنانی که از جهان اسلام وغیرمسلمانان دراین کاروان اشتراک ورزیده بودند استقبال درستی نموده وازاین زاویه هیأت افغانستان سخت مورد عنایت اشتراک کنندگان دراین همایش قرار گرفت. به راستی که دراین همایش این بیرق افغانستان همواره در اهتزاز بود و از این که ملت مومن افغانستان با همه سابقه خدمات وفداکاری های خود بزرگ ترین خدمت را هم به مسلمانان و هم به مردم جهان در رابطه به  نجات جهان از شرکمونیزم انجام داده اند، تا این لحظه در قضیه حساس فلسطین یک چنین موقفی نگرفته بودند، جای سوال زیادی داشت واکنون اشتراک هیأت افغانستان دراین کاروان عمق علاقه مردم افغانستان به ملت ومردم فلسطین ونیز برای بازیابی قدس شریف را نشان می داد.

بازدید از خیمه نشینان فلسطینی نیز جزء از برنامه ها بود، این خیمه نشینان بیش از نیم قرن است که در هوای باز زندگی به سرمی کنند و همه عالم از بی سرپناهی آنان اگاهی دارد و هر از گاهی این درد جانکاه قلب انسان های آزاده دنیا را به درد آورده و دروغ بودن هلوکاست یهودی ها را به نمایش می گذارد. زیرا اگر کسی آزاری کشیده باشد هیچ گاهی خود دست به آزار دیگران نمی زند، چه برسد به این که به کشتار دیگران دست بیازد.

ویژگی های کاروان جهانی به سوی بیت المقدس:

از همه قاره های جهان شخصیت های آزاد اندیش آمده بودند، از آمریکا،‌ از شرق دور، از اروپای غربی، از افریقا و به صورت گسترده از کشور های آسیایی... زمانی که آدم می بیند که اکنون این همه وجدان های آزاده دنیا هنوز بیدار اند و این وجدان های آزاده با قبول همه مشکلات خطرمی پذیرند ومی آیند تا به ندای حق طلبی ملت فلسطین لبیک بگویند ؛ خیلی نوید دهنده است... چه روزی فرا خواهد رسید تا این دنیا طی یک وفاق بین المللی مشتی به دهن ارباب باطل بزنند وجای ابلیس برای همیش خالی شود. طرفه این که در این کاروان یک گروه خاخام های یهودی ضد اسرائیلی هم دیده می شد که از نیویارک آمده بودند. این گروه یهودی کارت های روی سینه شان چسپانده بودند که روی بیرق رژیم صهیونیستی علامت نفی وچلیپا زده بودند و شعار های یهودیت ضد صهیونیستی را نشان می داد. این خیلی جالب بود و از این که این رژیم خود آله دست استکبار است و دین کلیمی ها را دزدیده است، خیلی جالب بود. در بلوتن خبری ای که از سوی این خاخام های یهودی درآمریکا به نشر می رسد، وآن را با خود داشتند، نوشته شده بود که اگر این اعراب هم موجودیت این حکومت رابپذیرند آنان به این رژیم اعتراف نخواهند کرد و این رژیم تا ابد غیر مشروع باقی خواهد ماند. اشتراک این گروه یهودیان ضد صهیونیزم، برا ی آنانی که درباب تاریخ ودر باب فلسفه ادیان کارمی کنند خیلی جالب است. چه رژیمی که این همه خودرا در قالب های مختلف به عنوان کشور یهودی وتنها کشوری که از حقوق این ملت دفاع می کند، جازده است، تا اکنون نتوانسته است تا مورد قبول یهودیت دنیای معاصر قرار گیرد. البته در این کاروان مسیحی های زیادی نیز اشتراک داشت، این مسیحی ها از گوشه وکنار جهان این جا به هم رسیده بودند و از نحله های مختلف مسیحیت نمایندگی می کردند. اشتراک مسیحیان این حقیقت را می رساند که حمایت های همه جانبه غرب از رژیم منفور اسرائیل تنها در اثر لابی گری های یهود در آمریکا، به ثمر نشسته است والا اگر وجدان های آزاده دنیا از ارعاب وتهدید صهیونیست ها تهی باشند بدون شک که مردم مغرب زمین تا این حد به آدم کشی و خون ریزی علاقه مند نبوده ونیز بیش تر از این خون انسان ها را نخواهند ریختاند. البته باید واضح ساخت که صهیونیست ها برای هیچ کیش وآئینی حرمت را باقی نگذاشته و همواره در نقض حق همه پیروان ادیان کوتاهی نکرده اند.

شاخ‌هایی برای دم خروسِ «محتمل پر خطر»

برادرانمان در شرکت سهامی، قبل از انتخابات تمام امکانات تبلیغی و قوای فکری‌شان را آورده بودند تا در برابر ۲خردادی‌ها و لولویی موسوم به انحرافی، وحدت کنند. به همین خاطر هم حاضر شدند به خاطر «اغماض» کردن نسبت به ردی‌ها، معدل لیست را پایین بیاورند (در حد ناپلئونی!).
گویا به سلامتی تمام آن همه پولی که منحرفین برای انتخابات خرج کرده بود، اثر نکرده و جنگ روانی از کار در آمد و همه کسانی که کوچکترین ربطی به اطرافیان رئیس جمهور داشتند –راست یا دروغ، درست یا غلط- رد صلاحیت شدند. تنها بهانه وحدت آقایان، از آنجا که نمی‌توانست در برابر دشمن فرضی* یا همان خرزو خان باشد، در برابر ۲ خردادی‌ها شد! آن هم لیست ۱۵ نفره‌ای به سرلیستی سهیلا خانم و البته لیست منتقدین دولت یعنی مطهری. کسی که به اسم تندروی** و به نمایندگی از آ. احمدی‌نژاد، توانست نماینده شود.
بعد که می‌پرسیدیم چه شده است که قد آقایان این قدر کوتاه شده است؟ نکند خاله‌بازی‌ها و سیاسی‌کاری‌های قبل از ۳ تیر جلوی رشد شان را گرفته؟ و یا حوادث و رجوع به ظرفیت‌های بلند انقلاب و آرمان‌های اصیلش بعد از ۳ تیر، کوتاهی قد آقایان را مشخص کرده؟ حالا بهشان بر نخورد! خودشان اصرار دارند این را بگویند! ما که می‌گوییم این جنازه‌ها و خلال دندان‌های بی‌خطر که اهمیتی ندارند! اما آنها اصرار دارند که به خاطر «محتملی که خطرش خیلی زیاد است» باید همه‌ی قدها را اندازه کوتاه قدترین فرد کلاس کرد و هر کس بخواهد کمی بالاتر را ببیند و انقلاب را کمی به جلو ببرد، با انواع برچسب‌ها و شانتاژها و تخریب‌ها، مجبورش کنیم به حرف ما تن در دهد.
خوب؛ اصل سوالم این است. یک سوال جدی! خیلی جدی‌تر از سوژه طنز ۷+۸ درباره حسینیان و ریاست زنان!
این «محتملی که خطرش زیاد است»، مگر بد نیست؟ مگر نمی‌گفتید خیلی خطرناکند؟ مگر نخ تسبیح لیست ضعیف حضرات نیست؟ بعد آ. باهنر، که با خودش سه سهم به صورت مستقیم در لیست دارد. و اساسا می‌شود در تحلیلی با جو غالبِ نیمی از لیست یکسانش دانست، چرا از مدت‌ها قبل از انتخابات و حتی بعد از دور اول، با وقاحت تمام به التماس و تمنای ذلیلانه در برابر ۲ خردادی برای حضور در انتخابات افتاده است؟ نه یک بار که بارها خواسته است تا آنها را –که مردم و نظام بیرون کرده‌اند- به داخل بازی بکشاند؟ همان کاری که آ. هاشمی با سبزها می‌کرد، تا بتواند از نظام باج بگیرد.
برادران ۷+۸ این تناقضات بنیادی را –که ریشه وجودشان را می‌زند- چگونه توجیه می‌کنند؟ اگر درباره خطر آن محتمل، راست می‌گویند و واقعا اعتقاد دارند، نباید آ. باهنر و حزب و هم‌نظرانش را از لیست بیندازند بیرون؟ می‌دانم. البته که این کار را نمی‌کنند! اما این قدر هم اثر ندارند که وی را وادار به سکوت کنند حداقل برای حفظ ظاهر تا بعد از انتخابات؟

بابام جان! ملت ۳ تیر دیده‌اند. ۲۲ خرداد دیده‌اند. ۹ دی دیده‌اند. یک ذره هم برای شعور ما احترام قائل شوید…

* وقتی آقایان دشمن اصلی را ندید می‌گیرند و افق دیدشان را پایین می‌آورند و سال عملیات انحرافی به راه می‌اندازند، چه باید گفت؟
** در بعضی از مواضع فرهنگی‌اش (از دفاع شدید از چند همسری تا انتقادات شدید نسبت به کم‌کاری فرهنگی دولت) هنوز هم همانقدر تندرو است. چرخش روزگار است دیگر! حالا سقف خواسته‌های طبقه‌ی معلوم‌الحال اجتماعی شده است این متحجر دیروز!